امروز، با از آغاز حملات ارتش های آمریکا و اسرائیل به حکومت اسلامی و پس از ساعت ها گمانهزنی و انتشار شایعات ضد و نقیض، سرانجام خبر کشته شدن علی خامنهای، دومین رهبر جمهوری اسلامی، به طور رسمی منتشر شد. او که از سال ۱۳۶۸ و پس از مرگ روحالله خمینی، سکان قدرت را در ایران به دست گرفته بود، در سن ۸۶ سالگی برای همیشه از صحنه سیاست ایران خارج شد.
منابع خبری نزدیک به هسته سخت قدرت تأیید کردهاند که وی در ساعات پایانی شب گذشته، بر اثر عارضه در بیمارستان تخصصی تحت نظر تیم پزشکی، جان خود را از دست داده است. عکس جسد او در اختیار بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل قرار گرفته و دونالد ترامپ هم کشته شدن او توسط نیروهای ارتش آمریکا با همکاری اسرائیل را تأیید کرده است. این اتفاق در شرایطی رخ میدهد که تدابیر امنیتی در پایتخت و شهرهای بزرگ به شدت افزایش یافته و وضعیت فوقالعاده در تمامی نهادهای نظامی و امنیتی اعلام شده است.
مرگ علی خامنهای، به معنای فروپاشی کانون اصلی تصمیمگیری در نظام سیاسی ایران است. او فردی بود که در تمام بحرانهای سه دهه اخیر، از جنگ و تحریم تا اعتراضات گسترده داخلی، حرف آخر را میزد. اکنون با حذف او از معادله قدرت، خلأ بزرگی در رأس هرم حاکمیت ایجاد شده است که میتواند منجر به تغییرات پیشبینی ناپذیری در ساختار کشور شود.
دوران رهبری علی خامنهای با چالشهای بزرگی همچون پرونده هستهای، تقابل مستقیم با ایالات متحده و اسرائیل، و گسترش نفوذ منطقهای ایران از طریق نیروهای نیابتی شناخته میشد. در داخل نیز، دوران او شاهد چندین موج بزرگ از اعتراضات مردمی بود که با پاسخهای سخت روبرو شدند.
با اعلام رسمی مرگ خامنهای، ایران اکنون در برابر یکی از بزرگترین آزمونهای تاریخی خود قرار گرفته است؛ لحظهای که میتواند مسیر آینده این سرزمین را برای دههها تغییر دهد.
